Autor: Peter R. Pollmann

  • verlāʒ

    verlāʒ

    Chare suavissime! Dat mer d’r Wööder nohgonn müsse, woher se m’r uch föhre müjje! Quomodo omnia ab intus veniunt! Aha!? Wat sein mer hück entschiede drop?! Wem sagst du das! Och dat? Nor su! tageboch CCCXXIX wie sonderzahm

  • nieʒen

    nieʒen

    Se müsse för sich selver kämfe! Die Bücher? Jo, sein se eets eenmol us däm Huus! Weil wir die Kindlein ziehen lassen müssen? Se dunn ndoch suwiesu! tageboch CCCXXVIII wie sonderzahm

  • ántaḥ?

    ántaḥ?

    VISIO̤NÆRIṠCHɐ ⎝⎠ holzpfad ⎝⎠ boîte à bijoux ⨝ dem trost fiel seine eigenart zur last ∮ ⩻ K R O P F ⩼ bəˈtastən ⧝ aus: Vermächtnis.kapu̅tt der Minnereckein Ortrud af Blix