Et muß doh jet passeere sie! Doch wissen wir nicht, was! Ejal! Isch spöre, dat sich su wat ömändert hätt! Bei uns? Met m’r un üvverall! Zum Besseren? Wat frögs do mich? Ich dachte nur. Wat daachs do dir? Egal. M’r nemme all, wie et
och kütt! Ich bin soweit! Ach wat, dann loss!
tageboch CCCXXVII
wie sonderzahm
